Naghihintay

Naghihintay sa bawat sandali
Dinadasal na ikaw ay muling sa aki'y bumalik
Bawat landas ng iyong bakas
Sinusundan ng puso kong sa iyo'y nagmamahal.

Saan man ikaw abutin ng dilim
Sa pagbuhos ng ulan sakaling manlamig
Tumawag ka lang ako ay darating
Ako ay darating...

Tutunawin ng pag-ibig ko
Ang galit na namumuo sa iyong puso
Hahawiin ng pag-ibig ko
Ang ulan na bumubuhos sa iyong sugatang puso.

At kung sakaling 'di-tumigil ang ulan
At kung sakaling maging bagyo ang ulan
Mananatili ako sa iyong piling
Isisilong kita sa yakap ko.

Naghihintay sa bawat sandali
Dinadasal na ikaw ay muling sa aki'y bumalik
Bawat landas ng iyong bakas
Sinusundan ng kong sa iyo'y nagmamahal.




===
go to a recollection:
http://denmar1978.blogspot.com/2013/04/one-week-on-line-recollection.html

Br. Dennis DC. Marquez, sSSS

Cradle of Love

I am always cryin' every morning
Looking for a place to hide.

I am always dreamin' of being safe
Until you came into my life.

And Your arms became my cradle of love
In Your arms I can cry: the tears of my heart

You comfort all my tears and lift my spirit free
I found security when You whisper all these words to my ears:

Life is alright my friend
Though at times, it is rough

Life is always safe my friend
In the hands of God.

I used to believe that no one cares
To the music that my heart used to sing

From the depths of my soul my humming was heard
Until you sing my song to me:

Life is alright my friend
Though at times, it is rough

Life is always safe my friend
In the hands of God.




===
go to a recollection:
http://denmar1978.blogspot.com/2013/04/one-week-on-line-recollection.html

Br. Dennis DC. Marquez, sSSS

O, Sakramentong Pinakamamahal

O, Sakramentong pinakamamahal
O, Kristong buhay sa ami'y nanahan
O, Sakramentong dalisay at banal
Pasasalamat at papuri ay sa Iyo kaylan man.

Nabighani ako sa amo ng iyong mukha
Habang ikaw ay nakadungaw, sa akin ay naghihintay
Sa masintahin Mong anyaya, mailap kong puso ay tumugon
Upang manatili kahit ilang saglit.

Sa Iyong mukha, malapitang namasid
Bakas na dinanas na hirap at pait
Upang tubusin ang tulad kong makasalanan
Sa krus na Iyong pinagpakuan.

Puso ko'y natitiwasay sa tuwing Kita'y pagmamasdan
Pangungulila'y pinupukaw ng Iyong pagmamahal
Sa panahon ng pangamba, nariyan ka aking gabay
Sa Iyong palad na sugatan, buhay ko'y hinihimlay.

Sa Iyong landas, ako'y tinawag Mo
Sa Iyong tahanan, ako'y kinanlong Mo
Bigat ng pasanin, inako ng balikat Mo
Mula nang akoy tawagin Mo.

O, Sakramentong pinakamamahal
O, Kristong buhay sa ami'y nanahan
O, Sakramentong dalisay at banal
Pasasalamat at papuri ay sa Iyo kaylan man.



===
go to a recollection:
http://denmar1978.blogspot.com/2013/04/one-week-on-line-recollection.html

Br. Dennis DC. Marquez, sSSS

Lamat

Nabasag na kaluluwa't
Pinagpira-pirasong pagkatao
Kung saan lumigwak
Pusali ng nakaraan.

Isa-isang hinugasan
Bawat bubog na nagkasugat
Upang pagtagni-tagniin
At maging kristal na may lamat.

Muling binigyang buhay
Nang mapagpalang kamay
Ang nabasag na kaluluwa
At nadurog na pagkatao.

Hiningahan ng buhay
Pinuno ng pagmamahal
Kung saan ang bawat lamat
Ay ala-ala ng nakaraan.

Panlalamig

Naalala ko pa
Nung una...
Sabik na sabik ka sa akin

Malayo pa lang ako
Sasalubungin mo na ako...
Tuwang-tuwa ka...

Hindi maitago...
Ang iyong pananabik
Kaya lagi mo akong hinahanap.

Kaya nga minahal kita
Isinuko ko sa iyo ang aking sarili
Ipinagkatiwala ang lahat...

Ngunit sandali lang ang lumipas
Nasawa ka na agad
Nawala na ang pananabik....

Ang dating mainit na pagsuyo
Nauwi sa panlalamig
Matapos mong makuha ang lahat sa akin.

Pasakit

Nung malakas ka pa
Pasakit ka na talaga
Halos lahat ng galaw ko
Pinaikot mo sa iyong mundo.

De-numero ang lahat
Sa oras na ikaw lang ang may hawak
Batas ang bawat sinabi mo
Sa tahanang sa iyo ay may takot.

Nung may sakit ka
Halos alilain mo ako
Lahat ng mapapait na salita
Tinanggap ko ng pikit-mata.

Ngayong namatay ka na
Ako'y inaalipin mo pa rin
Sa dami ng iyong habilin
Parang hindi ka rin nilibing...

Paano Kung Mamamatay Ka Na?

Pa'no kung isang araw, na high-blood at nahimatay ka na lang
Matapos makaramdam ng pagkapagod at panghihina
Nung nagpa-blood chem ka, creatinine mo ay mataas
Sapat na upang malason katawan mo at mangisay na lang.

Syempre, medyo denial ka pa sa una
Lord, bakit ako, itatanong mo sa Kanya
Magpa-flash back ang lahat... magsisisi sa nakaraan
Hanggang sa matanggap mong mamamatay ka na.

Kung bakit naman kasi, kapag may taning na ang buhay
Tsaka pa lamang tayo maghahanap ng karamay
Tsaka pa lang tayo makikipag-kwentuhan ng may kwenta
Kung saan aaminin natin ang ating totoong nararamdaman.




===
go to a recollection:
http://denmar1978.blogspot.com/2013/04/one-week-on-line-recollection.html

Br. Dennis DC. Marquez, sSSS

Panahon

Araw-araw andami nating iniiwasan
Pagkaing mamantika, masebo at walang sustansya
Baka kasi ma-heart attack mahirap nang madisgrasya
Mahirap nang tumaba, figure mo ay masisira.

Nauubos ang oras sa kaka-gym
Kakapa-parlor at kaka-spa
Para gumanda, kailangang magpa-opera
Kahit gumasta, ma-maintain lang ang porma.

Hindi na natin natikman ang totoong buhay
Lagi kasi tayong nagtatago sa sikat ng araw
Ayaw kasing umitim kaya ayaw ding mag-swimming
Nasa aircon  buong maghapon, walang pawis pero magastos.

Ilang taon nga ba gusto nating mabuhay?
Sa daming bawal sa ating katawan parang ayaw nating mamatay
Kapag tayo'y tumanda na at mahina nang gumalaw
Saka lang natin maiisip ang nasayang nating oras.

Batang Pulubi

Kanina, sumakay ako ng jeep
May batang lalaki ang sumampa
Amoy araw, gusgusin at tulo ang sipon
Naglahad ng sobre kung saan nakasulat
"Palimos po ng konting pang-kain."

May mga nagbigay ng mamiso sa kanyang sobre
Marami ang umismid at hindi siya inintindi
Ako naman, kahit paano may pisong iniabot din
Siguro sa pagod sa kalalakad sa init at kasasabit sa jeep
Umupo siya sa tabi ko at napasandig sa akin

Tanong ko, asan ba ang mga magulang mo
Nanduon po sa squatter, na-demolish po kasi kami
Paano ka mag-aaral, muli kong tanong
Hindi na po siguro ngayong taon kasi hindi po ako makakita ng mabuti
Kapatid ko na lang po ang ipinag-iipon ko sabay ngiti sa akin.

Akala ko'y malabo ang kanyang mata, pero umiikot pala ito
Napatingin kami lahat sa kanyang mga mata.
Lagi nga pong sumasakit ang ulo ko kasi lagi akong nahihilo, sabi pa nya
Pero hindi ko bakas sa kanyang mukha ang paghihirap na dinadama.

Hanggang pumara ang jeep, tsaka bumaba siya
Sabi ng katabi ko, kawawa naman ang bata
Sumagot ako ng magalang sa matandang katabi ko
Mas kawawa po pala tayo, kasi siya, nakukuha pa niyang tumawa.

Sabi ko sa sarili ko:
Ang mga bata nga naman
Mga anghel sa ating tabi
Nananatiling masaya
Sa kabila ng pangamba.
Sana katulad nya,
Sa kabila ng pansariling pangangailangan
Mas uunahin pa ang kanyang kapwa
Sapagkat siya
Ay may pusong higit na mapagbigay...




Br. Dennis DC. Marquez, sSSS

Memories Of My Stubborness

Every time I close my eyes
I see my self running away from You
But, every time I turn around
I see, but reflections of You.

Oh, those are the memories
Of my stubbornness and my running away from You
But, now as I see my self
I am now, a servant of You.




===
go to a recollection:
http://denmar1978.blogspot.com/2013/04/one-week-on-line-recollection.html

Br. Dennis DC. Marquez, sSSS

A Home In You

At the end of my journey you remain by my side
Holding my hand, every time I'm afraid
At the end of this road, you remain as my light
You teach me to fly... to soar for the sky.

As I fly to reach all my dreams
As I soar to conquer all my fears
You made me stronger for believing in me
In my heart, I found a home in you.

I thank you for the gift of friendship
I thank you for the joys we've shared
For the love you've gave during times of my sadness
I found a home in you, deep in my heart.

As I fly to reach all my dreams

As I soar to conquer all my fears

You made me stronger for believing in me

In my heart, I found a home in you.

My Soul Gives You Back My Praise and Glory

Oh, my God, ever gracious
My heart is filled with thanksgiving
For this day I am blessed by Your hands
My soul gives You back my praise and glory.

Looking back to my journey
You keep me safe with Your gaze
Your wisdom is my light and my strength
Keeping me near to Your heart.

I thank You, Lord, for this moment
A triumph now at my reach
I know one day, I'll be a pride of this Nation
With my love ones and You as my God.

Oh, my God, ever gracious

My heart is filled with thanksgiving

For this day I am blessed by Your hands 

My soul gives You back my praise and glory.




===
go to a recollection:
http://denmar1978.blogspot.com/2013/04/one-week-on-line-recollection.html

Br. Dennis DC. Marquez, sSSS

Spoiled Brat

Hanggang kailan ka iiwas sa sakit ng pagkabigo?
Wala kang hinangad mula pagkabata mo kundi kaligayahan mo lamang
Hindi mo alintana ang paghihirap ng iba habang nakapangyayari ang iyong paghahangad
Ipinagkait mo ang pedestal na kinatatayuan mo at ipinagpakasakit ang iyong kapwa.

Walang maaaring bumali ng iyong salita 'pagkat ito ay batas
Sandata mo'y kayamanan, kapangyarihan ang lakas
Upang ikaw ay ibigin kakailanganin mo pa ng dahas
Maangkin mo man ang nais mo, subalit hindi ang pagmamahal.

Hanggang lumipas ang panahon, nangunsinti sa iyo ay pumanaw
Doon mo malalaman na kailangang magbanat ng buto upang mabuhay
Lahat ng iyong layaw isa-isang maglalahong parang bula sa iyong harapan
Kagaya ng paglisan ng mga taong hindi sa iyo nagmahal.

Sa huli, kagaya nila, pulubi ka rin...

Mababatid mong nangangailangan ka rin pala
Na may mga pulubi palang higit sa iyo na mapagbigay
Masarap din palang kumain ng limos ng iyong kapwa
Lalo pa't kung ito ay nagmula sa pusong dakila.

Mapanira

May pagkakataon sa buhay natin...

May mga nanghihimasok
Hindi mo malaman kung ano ang gusto
Mababatid mo na lamang, sinisira ka na nila
Parang mga anay na sasalantahin ang ating pagkatao.

Ang sandata nila ay mabulaklak na dila
Matawil na pag-iisip at sakim na budhi
Kaligayahan nilang makita ang kanilang kapwa na lumuluha
'Pagkat ang kanilang hinahangad ay ang kasawian ng lahat.

Totoong pagsubok sila sa ating pang-araw-araw na buhay
Isang tinik sa lalamunang nakalalason sa ating pamumuhay
Sa kabila ng kabutihang loob na ating ibinahagi sa kanya
Nariyang sirain pa rin tayo upang sarili'y iangat lang.

Sa bandang huli...

Ipahamak man n'ya ang totoong nagmamalasakit sa kanya
Ang katotohanan ay parang liwanag na lalamon sa kadiliman
Lalagukin nya ang lahat ng lason na kanyang ipinunla
Sa isang mapait na kalagiman na hahantong sa kanyang  libingan.

Piso

Malimit sa aking sinasakyang jeep
Naroon, may gusgusing maglalahad ng palad
Manghihingi ng limos sa mga taong matatapatan
Habang mga pasahero ay umiiwas, nagkikibit lamang ng balikat.

Dumukot ako sa aking bulsa
Tanging baryang piso ang laman
Nang iaabot ko na, pinigilan ako ng kapwa ko pasahero
Umaabuso daw at nagiging tamad.

Ako'y napangiti, nag-isip ng malalim
Sa halagang piso na ibibigay ko sa aking kapwa
Kahit ako'y kapwa mahirap din
Hindi naman ito ikaka-yaman o ikahi-hirap ng aking buhay.

Ibinigay ko pa rin ang piso sa pulubi
Pinunasan nya ng kamay ang aking maduming sapatos
Bumaba siya ng sasakyan... hinimas ang tiyan at ngumiti
Marahil sa katanghaliang tapat, dun pa lang siya mag-aagahan.