Friday, April 12, 2019

Prayer for Healing

God, I am praying for the healing of those who are sick
Grant perseverance to those who are suffering excruciating pain
Grant comfort to those who are gasping for breath
And a restful sleep to those who are so tired of their daily battle.

http://lifebeforedeath.com/wp-content/uploads/Cancer-Patient-Letha-Expressing-Pain_Kerala-India.jpg

God, please be present to every sick patient and to every terminally ill
Let their Guardian Angels bring their prayers unto You
Hear their cries and be merciful to their heart's desire
Journey with them from this sickness towards their recovery.

https://www.lifecrust.com/wp-content/uploads/2016/05/Angelo-Merendino_Waiting-for-Oncologist.jpg

Lord, I am pleading that You allow their bodies to recuperate...
Do not allow their soul be withered by their sufferings
Lord, may the cross You bear become their saving cross
Heal them with Your nailed hands, embrace them with Your love.

https://i.dailymail.co.uk/i/pix/2014/01/27/article-2546646-1AFEFD0200000578-334_964x640.jpg

Saturday, April 6, 2019

Pagtitiis Dahil sa Pag-ibig


pic source: https://weheartit.com/entry/41381929
Hindi lahat ng tungkol sa pag-ibig ay puro kaligayahan lamang. Malimit, masakit ito. Punong-puno ng pait. Punong-puno ng paglimot sa iyong sarili para maibigay mo ang lahat-lahat sa minamahal mo. Yung kahit ikaw na lamang ang paulit-ulit na masaktan ay gagawin mo para sa kanya. Kahit pa paulit-ulit siyang nagkakasala sa iyo ay tinatanggap mo na lamang ang lahat dahil mahal na mahal mo siya.

Sa bawat pagkakamali niya ay paulit ulit mo rin siyang pinapatawad. Pero sa bawat pagpapatawad, ang pasensya mo naman ang nasasagad. Sa matagal na panahon, pakiramdam mo, 'nanadya na siya.' Halos hindi naman siya nagbabago. Pakiramdam mo, wala na siyang paki-alam sa nararamdaman mo. Para sa kanya, sapat na yung umuuwi siya sa iyo. Para sa kanya, dapat magpasalamat ka na lang dun.

pic source: https://www.chobirdokan.com/wp-content/uploads/sad-boy-alone-crying-images-wallpaper.jpg
Hindi mo na alam ngayon kung talaga bang mahal ka pa ba niya? Hindi mo na alam ngayon kung ginagamit ka lamang niya. Hindi mo na alam kung nababaliw ka na ba o nabubulagan. Hindi mo na alam ang nangyayari sa kaloob-looban mo. Magkahalo na kasi ang pangamba, yung pag-asa na magbabago siya, at yung takot na iwan ka niya. Ikaw na lang ang palaging nagpapaubaya. Ikaw na lamang ang palaging umuunawa sa kanya para matapos na lang ang gulo na namamagitan sa inyo na palagi namang siya lang din naman ang nagsisimula. Para sa kanya, ikaw ang palaging mali. Para sa kanya ikaw ang palaging may pagkukulang. Sa hindi mabilang na pagkakataon, ikaw na lamang ang palaging sumusuko kasi hindi naman siya magpapatalo. Basta ang alam mo, ginagawa mo ang lahat ng ito dahil napakahalaga niya para sa iyo.

Malimit ang bigat na pinapasan mo sa iyong kalooban ay sumasabog din. Alam mong kinakailangang marinig ka rin niya para malaman niyang nasasaktan ka na. Sinusubukan mong mangatwiran para kahit paano ay maipagtanggol mo ang iyong sarili... pero mas lalo ka lang nasasaktan. Hindi ka makaganti kasi nagbabanta na naman siyang lalayasan ka na naman niya. Sa isang salita mo pa lang, ang tugon ay pag-ganti. Hindi na naman uuwi ng ilang araw. Magpapalamig ng tensyon kapiling ng iba. Alam mo na hindi ka dapat ginaganito. Pinagtataksilan. Paulit-ulit na sinasaktan. Alam mo na dapat ay minamahal ka niya kasi nagsumpaan kayo na magmamahalan ng tapat. Pero bakit nagkakaganito? Matapos ang napakaraming taon bakit kayo humantong sa ganito? Sa madilim na bahaging ito ng iyong buhay, wala kang mapagsumbungan. Malimit, tinitiis mo na lamang ang lahat. Ang mga pasa. Ang lahat ng mga masasakit na salita. Ang lahat ng mga pasakit niya sa iyo. Lahat ay pang araw-araw na bangungot na iyong kinakayang pasanin.

Sa paglipas ng mahabang panahon, nawala na ang ngiti sa iyong mukha. Lahat ng ligaya ng inyong mga pangako sa isa't-isa ay naging pagluha at hinagpis. Araw at gabi ikaw ay tumatangis. Patuloy na nagdarasal sa Diyos na baguhin ang puso ng minamahal mo.


pic source: https://isorepublic.com/photo/praying-in-church/
Alam mo, naririnig ng Diyos ang lahat ng mga dusa mo. Alam niya ang bigat ng iyong puso. Sa bawat pag-iyak mo ay naroon si God at nakikinig. Kung sumuko ka man ay nariyan pa rin si God para saluhin ka Niya. Kahit paulit-ulit kang mabigo at masaktan ay paulit-ulit ka ring kakanlungin ni God. Kumapit ka lang sa kanya... sa anumang desisyon na gagawin mo ngayon, idasal mo kay God na bigyan ka Niya ng lakas para mas makayanan mo pa ang lahat.

Kung iiwan mo siya... nariyan si God at hindi ka Niya pababayaan. Makakapagsimula kang muli at mabubuo mo unti-unti muli ang iyong sarili. Subalit kung mananatili ka pa rin sa kanya, nariyan pa rin si God... hindi ka Niya iiwan. Dadamayan ka Niya sa mabigat na krus na iyong pinapasan.

Ang bawat pagtitiis, ang bawat paghihirap, at ang bawat pagdurusa natin ay isang malaking alay na maihahandog natin sa Panginoon. Ibigay mo sa kanya ang lahat ng masasakit sa iyong buhay. Ialay mo sa kanya ang lahat ng iyong mga pagdurusa. Idasal mo sa kanya sa oras na ito na hipuin Niya at baguhin ang puso ng taong nakakasakit sa iyo. Idasal mo kay God na turuang magmahal din ang taong iniibig mo. Na turuang magbukas ng puso. Na hilumin ni God ang kanyang sugatang pagkatao. Na turuan siya ni God na mahalin kang muli. Na patawarin ka sa anumang pagkukulang na nagawa mo. Sa bawat laban mo na palaging talo ka at walang lakas na masasandalan... hayaan mong ang Diyos ang maging tagapagtanggol mo.

Sabihin mo sa Diyos, "Panginoon, wala na po akong matakbuhan pang iba... iahon mo naman po ako mula sa lahat ng paghihirap ko. Turuan mo ang aking puso na mas magmahal pa upang patuloy akong magpatawad at umibig ng higit pa."

Thursday, April 4, 2019

Dr. Benedict Lazatin, MD



Doc Lazatin  with the St Luke's, QC, Catholic Chaplaincy Servers
Isa si Doc Benedict Lazatin sa mga hinahangaan kong doctor. Paano ba naman, mula nung dumating kami sa pribadong hospital na kung saan kami nagmi-ministry ay siya yung isa sa mga naunang nagmagandang loob sa amin.

Kahit paika-ika dahil sa inabot niyang stroke, hindi siya pumapalya na mag-serve bilang isang Lector. Kapag magbabasa na siya, tatayo siya gamit ang kanyang baston at tutunguhin ang lectern. With conviction ay babasahin niya ang 1st reading. Kapag nagbasa siya ng Salmo, nararamdaman ko na tumatagos sa kanyang puso ang mga mensahe nito. Maraming pagkakataon na dalawang beses o higit pa na siya ay nakakasimba sa buong maghapon. Linggo-linggo ay matiyaga siyang dumadalaw sa iba't-ibang religious congregations na tinutulungan niya. Halos lahat ng tinutulungan niya ay mga naging pasyente niya dahil marami sa kanila ay mga naoperahan niya ng walang bayad. May regular schedule siya sa isang clinic sa Pampanga, para paglingkuran nya ng walang bayad ang mga may sakit niyang kababayan.




Doc Lazatin (right) with Fr Luis, Roman Catholic Chaplain.
Doc Lazatin is wearing his favorite polo given by Nuns.

Napaka-simple niya. Siya yung doctor na walang sariling sasakyan. Nagko-communte lang siya araw-araw. Halos bilang lamang sa aking mga daliri kung ilang piraso kanyang mga polo na isinusuot niya. "Bigay kasi ito ng mga Madre," ito yung kalimitang pagbibida niya sa amin. Tapos may mga nakadikit na maliliit na krusipiho na bigay naman daw ng mga Pari. Sa ilang taon naming pagkakasama sa hospital, ni hindi ko nga siya nakitang naka-doctor's laboratory gown. Pero kapag nagra-rounds siya sa hospital, napapalibutan siya ng mga resident doctors. Masaya niyang ipinapasa sa kanila ang lahat ng kanyang mga kaalaman tungkol sa Cardiology. Lahat ng pagkakataong nagkakasalubong kami sa corridor ng hospital, buong pagpapakumbaba siyang nagmamano sa akin… ako naman e hiyang-hiya kasi hindi pa naman ako pari. Ito yung madalas niyang sinasabi sa akin, "Brother Dennis, kasi ang ibinibigay mo sa pasyente ay si Jesus… samantalang ako, yung konting kaalaman ko lang para guminhawa ang mga pasyente ang naibabahagi ko sa kanila."



Doc Lazatin with his friend, a Taong Grasa (street urchin),
with a Quezon City  Police admiring his humanitarian act. 

Ang sigurado ako kay Doc Lazatin, mas proud siya na sabihin niyang "Mahal ako ng Diyos," kesa ang mga katagang, 'Doctor Ako.' Sa edad nyang 68, mas interesado na siya sa mga paksang may kinalaman sa pag-ibig ng Diyos, sa pagpapatawad, sa pagtulong sa kapwa, at sa pagbibigay ng pag-asa sa mga nangangailangan nito. Maraming nakakaantig ng puso siyang ginagawa. Normal na sa kanya ang magpakain ng mga taong grasa, ang paliguan sila, ang bigyan sila ng konting pera para makabili sila ng kailangan nila. Kapag napansin niyang may sakit sila ay inaabutan niya ng mga gamot. Bihira sa kanila ang nakakakilalang doktor siya, ang alam lang nila, mabuting tao si Doc Lazatin. Yung anak niyang si Luke, andaming kwento ng mga kabutihan ni Doc. Kapag Noche Buena ng Pasko, sa kalagitnaan ng gabi habang sakay lamang sila ng taxi ay inaabutan nila ng mga pagkain ang mga natutulog sa lansangan. Minsan naman ang mga pulis ng Quezon City, nakikita siyang nagpapakain ng isang taong grasa. Nung makita ko ito sa Facebook, talagang naluha ako kasi nabatid kong talaga palang busilak ang puso ni Doc Lazatin. Napaka-bait pala niya talaga. Talaga namang nakaka-inspire kasi isinasabuhay niya ang salita ng Diyos na araw-araw niyang naririnig at isinasapuso.


Renewed person siya. Aminado siya sa kanyang mga naging pagkukulang sa Diyos. Aminado siya sa kanyang mga naging pagkakamali bilang isang asawa ng mga ina ng kanyang mga anak. "Pero alam mo, kahit ganun ang nangyari, nagpapasalamat ako dahil naging mabubuti ang lahat ng mga anak ko," bilang Tatay ng kanyang mga anak, ito yung kanyang ipinagmamalaki. "Kaya ako, kahit may edad na, I'm still working for them kasi meron pa akong mga anak na hindi pa nakaka-graduate sa pag-aaral." Regular silang nagbabonding, kahit paisa-isa, ng kanyang mga anak. Kapag na-heart to heart talk mo siya, ito ang isa sa mga nababanggit niya, "Wala na akong maitatago pa. Ang buhay ko ay isang open book. Mag-search ka lang sa internet makikita mo yung lahat ng mga naging kaso ko (Tax Evation)."


Sa biglaang pagpanaw nya nung March 27, marami ang nabigla. Ayon sa findings, Heart Attack ang ikinamatay niya. Mag-isa siyang inatake sa bahay niya. Ilang araw pa bago ang kanyang kamatayan, kami na kalimitang nakakasama niya sa St. Luke's ay napansin ang panghihina niya. May mga times na nakatingin siya sa malayo. Nung huling kumain kami e masaya lamang niya kaming pinagmamasdan. May isang okasyon din na napatungko siya sa lamesa ng Sacristy at nakatulog na hindi naman niya kalimitang ginagawa. Malamang, sa ilang araw na iyon na huling pagkakataon naming nakasama si Doc Lazation ay meron na talaga siyang iniindang sakit na nararamdaman pero ipinagpapasa-Diyos na lamang niya. Naalala ko na minsan, nung nag-usap kami, nasabi niya sa aking pagod na siya. Pero, si Doc, kapag nasabi na niya ito, kapag naihinga na niya ito, e tsaka naman babawi siya ng ngiti sabay sabi sa akin, "Anyway, habang buhay pa tayo, gawin natin ang lahat para mapaglingkuran natin ang Diyos." Tapos malulungkot siya, "Pero pakiramdam ko... kulang pa ang lahat ng mga nagawa ko para suklian ang nagawang kabutihan sa akin ng Diyos."  

Sa kanyang pagpanaw, hindi lamang ang mga kasamahan niyang mga doctor ang nagdalamhati. Lalo na ang lahat ng kanyang mga natulungan. Mga matatandang pari at madre na naging pasyente niya. Mga Seminarista na sinuportahan niya. Mga mahihirap na pasyente na pinagaling niya. Mga pamilya ng mga pasyente na natulungan niya. Marami ang nakiramay at naghatid ng kanilang huling pamamaalam. Katulad ng iba, ako rin ay naiyak.





Requiem Mass for Doc Lazatin.

Ngayon, kapag kakain na kami sa labas, lalo na dun sa mga restaurant na palagi naming pinupuntahan, palagi ko siyang maa-alala. Kasi naman, para sa akin, ako ay namatayan ng isang kaibigan na nagbahagi ng kanyang sarili sa akin. Yung concern niya sa akin hanggang ngayon ay ramdam na ramdam ko pa rin. "Sir!" ito yung sinasabi niya sa akin kapag pakiramdam niya ay binabale-wala ko yung reminders niya tungkol sa aking allergy… "Mag-ingat ka sa mga kinakain mo kasi fatal ang allergy… huwag ka nang mag-hipon… heto, mag-manok ka na lang…" 



Requiem Mass for Doc Lazatin.

'Salamat Doc Benny Lazatin. Sa maikling panahon ay andami mong naituro sa akin tungkol sa mga medical terms, tungkol sa mga lagay ng mga pasyente, at tungkol sa iyong naging buhay na punung-puno ng tagumpay, kabiguan, pag-asa, at pananampalataya. Nasaan ka man ngayon, sigurado akong kasama mo na si God. Ngayon, alam kong nakakapagpahinga ka. Mahal ka naming Lahat!'


#denmar1978

Saturday, March 30, 2019

Suspek

Lagi na lang nakikita
Kahit konting problema
Lagi na lang nasisisi
At mukhang ang pinakamatinding kasalanan ko na lamang
Ay ako ay ipinanganak.

Bakit ganito kayo sa akin?
Hindi ba man lamang ba iniisip ang aking nararamdaman
Sa bawat panlilibak ninyo
Sa bawat pagbilang sa aking bawat pagkakamali
Sa bawat paghusga ninyo sa lahat ng mga nagawa kong kasalanan
Na matagal ko na namang pinagdusahan

Hanggang ngayon,
Sa lahat ng pagkakataon
Ako pa rin ang inyong sinisisi
Hanggang ngayon, sa bawat pagkakamali
Ay ako pa rin ang inyong pinagbibintangan

Matagal na ninyong pinatay ang nalalabing pag-asa sa aking puso
Matagal na ninyong inilibing ang mga magaganda kong ala-ala
Wala na akong puwedeng makapitan
Kundi ang masasakit at mapapait na ala-ala
Nang bawat paglibak ninyo sa akin sa araw-araw

Lahat na ng mga salita ay sinabi mo sa akin
"Ako na ang masama, ako na angmalas,
Ako na tarantado, ako na ang tanga
Ako na ang gago, ako na ang tarntado
Ako na ang demonyo..."
Lahat ng ito ay ako...
Wala na akong dignidad
Upang pabulaanan pa ang mga ito
Dahil hinubaran na ninyo ako
Ng buong pagkatao ko.

True Love

True love will never surrender 
It can transcend all pains
It can embrace all the sufferings 
It can transform hell into heaven.

#love #pain #truelove

Tuesday, March 26, 2019

Prayer to Surpass Addiction


God, I come to you as a broken person
I lift to you all the pains brought by my addiction
I betray the trust of so many people
I hurt the ones who are very dear to me
I resist their help, I do it my way
I always tell the others and my self that "I am okay"
All though, I am sure that I am not.

And now, after the so many broken promises
The more I became adrift with my addiction
Now, I feel more lonely and more alone
My hardened heart now hurts me
I'm so depressed and so frustrated
I am drowning and cannot live anymore.

God, heal me
God, help me
God, change me
My God, purify me

I know it will be hard
But don't give up on me
I know I will be tough
But don't give up on me.

Penetrate my heart
Put your love into it
God, enter into my mind
Be there always.

God, heal me from all of my compulsions.
In every choice I make, be the one who decides.

#denmar1978

Wednesday, January 30, 2019

Sentencing a 9 or 12 Year Old Juvenile Delinquent to Jail?

pic source: http://cpcabrisbane.org/Kasama/2005/V19n3/Images/PREDA2.JPG

It could be a flood gate to our society's many 'immaturities' :
1.lowering the voting age to nine (9) years old.
2.allowing a nine year old to seek job instead of going to school.
3.marrying at the tender age of nine year old.
4.legally represent himself without the consent of his parents at the age of nine.
(Could they buy guns at the age of nine?)
The root of the problem is their lack of parental care, good role modeling, and guidance.
Kung nagmura ang isang bata, ang tanong... sino ang nagturong magmura sa bata? Kung may nagnakaw, ang tanong ay saan natutunan ng bata ang magnakaw? Kung may nang-rape, ang tanong... saan ng bata natutunan mang-rape?
Sa movies, video games, sa unlimited internet, sa absentee parents, sa kahirapan, sa problema ng lipunan, sa mga ini-idolo ng mga bata na dapat sana ay nagiging good role model nila... offender ba talaga sila o biktima? Ni hindi pa nga fully developed ang brain nila to decide on their own. If we give-up on them, we will take away their opportunity to become children who are in need of understanding, patience, and second chances. We will condemn their childhood with imprisonment, a severe punishment designed for grown-ups.
Why can't we understand that the grown-ups were the reason why they became who they are now. They were manipulated and asked to do things na hindi pa nila naiintindihan... "Kaya mo bang magbenta ng drugs... kung hindi mo kaya ay sisiw ka pala." It is not about the crime but their curiosity that is being abused and corrupted by their evil mentors.
For a child, imitation is the first stage of learning. Their involvement with crimes is not about doing something good nor evil but to please those people whom they consider significant to their life.
It is better to teach them how to control themselves; than, making a bill that will control them thru imprisonment. Behind bars, they will lose their tender years of exploration, learning, and growth in the real world where they could interact with other people. Their stay inside a jail full of criminals will just provoke hatred, and the cycle of revenge. It is possible that from another fellow-gangster they will perfect the art of doing crime that will ignite their curiosity and rebellion against the society that convicted them. Sooner or later, they will become masters of pain. They will no longer fear being jailed anymore and with this severe stubborness we, as a society, will push again for death penalty. Death penalty means, "We are surrendering our hope for them... for we no longer have faith to the capacity of any hard-hearted criminals to change for the better... because we are too angry to love."
Forgiveness is often learned in giving second chances. It seems that, our society is in need of more patience so as to understand these juvenile delinquents.
Through counseling, mentoring, and guidance we could penetrate the deepest core of their hardened hearts. We need to listen to them so that we could respond to them with love and compassion.
.
Worse Comes to Worst--
Sabihin na nating na-meet mo na ang pinakamasamang batang hamog... binato yung windshield ng kotse mo at nabasag, tinawanan ka pa at pinagmumura pa, na-dirty finger ka pa... o yung kabataan na nang-rape ng kapwa niya kabataan or yung grupo ng kabataan na nakapatay ng na-bully nila... sapat na ba ang mga ito para tanggalan sila ng kanilang kabataan at hindi na bigyan sila ng pagkakataong makapagbago sa hinaharap? Sa murang edad, ang itatawag na sa kanila sakaling mapalaya man sila ay EX-CONVICT. Ito na ang magiging identity nila.
E kung anak mo sila... or kung kapatid mo sila... or kung kaibigan mo sila... siguro naman, hindi naman at all times ay puro kasamaan ang nagawa nila. For sure, alam natin na may kakayanan din silang magmahal. Maaaring napunta lang sila sa isang posisyon na naging masyadong adventurous sila kung kaya naging mapangahas sila at naging out of control sila.
Sana ay maisip natin na iba ang gravity ng kasalanan ng isang menor de edad na hindi alam ang consequences ng kanyang ginagawa kumpara sa isang taong nasa tamang edad na may capacity na mag-isip ng tama pero nagdecide na gawin pa rin ang isang bagay na mali.
.
Rights of a Child and the Child's Responsibilities--
Sino ba sa ating mga matatanda ngayon ang hindi nagkamali nung tayo ay bata pa? Nakakatawa, hindi nga natin makanti ang mga bata dahil sa BANTAY BATA 163 tapos ngayon e ipapakukulong naman ang isang 9 years old para makatikim ng pambubugbog sa loob ng bilangguan.... napaka-extreme at nakakalungkot.
I think, one of the sound solutions is to educate and to empower the parents, teachers, and those who take care of these children. Turuan sila kung paano magbigay ng tamang disiplina sa mga batang nagkakasala. With this present situation, masasabi nating hindi applicable sa atin na totally ay i-ban ang corporal punishment sa pagdisiplina ng mga magulang sa mga bata. Bantay Bata 163, on the extreme side, almost took away the rights of the parents, guardians, and teachers to discipline their children. For almost a decade now, naalala ko, kapag pinagalitan ang bata e magda-dial na agad ng Bantay Bata 163 to the point na gawing panakot nga ng mga bata sa mga magulang ang hotline na ito. At ngayon eto na ang problema... mga law offenders at matitigas na ulo na mga kabataan.
Ika nga, Prudence is the mother of all virtues... hindi pwedeng maluwag sa pagdidisiplina kasi aabuso ang mga bata at hindi rin pwedeng masyadong mahigpit kasi masasakal naman ang mga bata. Yes, these children have their natural rights but beyond these rights are responsibilities that they need to shoulder for them to become mature citizens.
.
'Strike While the Iron is Hot'--
Ang mga bata ngayon, ayaw makinig at ni hindi makanti ng mga magulang na bumubuhay sa kanila pero kapag nagpa-member sa fraternity or gang na gusto nilang masalihan e handang magpa-bugbog at magpaghambalos ng dos por dos para lang mapabilang sa grupo na halos patayin sila at ikapahamak nila. Dito pa lang sa disposisyong ito, e maliwanag na hindi nila ganap na alam ang kanilang ginagawa. Na dapat naman talaga nating i-guide sila sa pag-gawa ng mga desisyon sa buhay habang bata pa sila para na rin sa ikabubuti nila sa pagharap nila sa kanilang future.
Siguro, sa aking pananaw, mas mainam na mapagsabihan o mapalo sa pwet ang isang bata na talaga namang may katigasan ang ulo para madisiplina basta huwag lang sosobra. Yung mga nakalabag talaga sa batas ay mas katanggap-tanggap kung maipa-rehabilitate sila at mapaliwanagan sa Bahay Pag-asa ng DSWD... pero ang ipakulong sila, i think, sobrang parusa naman ata iyon para sa murang edad na siyam na taong gulang. Sa ganitong murang edad, mas narararapat na panagutin sa batas ang mga magulang na nagpabayang arugain ang mga sarili nilang mga anak. Masakit man pero madalas ay totoo na kapag ang bata ay pasaway ay malamang pasaway din ang mga magulang nito. Pero, sana sa halip na ipakulong ang mga iresponsableng magulang, mas makakainam ng bigyan sila ng Parenting 101 na magiging tool nila sa pagpapalaki ng maayos sa kanilang mga anak. Kung ang mga bata ay bibigyan ng pangalawang pagkakataon, siguro ay marapat na gawin din ito sa kanilang mga magulang para maitama nila ang kanilang mga naging pagkukulang. Everyone deserves a second chance.
Yup, mahabang proseso ito. Mahirap kung tutuusin. Pero magandang simula para magkaroon ng matiwasay na pagbabago sa bawat pamilya ng bawat kabataang Pilipino.
.
Just saying. Opinyon lang po.

The Relevance of Scouting in Lessening the Case of Juvenile Delinquency

Scouting is one of the Youth Organizations that provides a safe environment for a child. For a century now, its proven method of teaching Scouts has remained effective and relevant up to this time. Scouting understands the needs of a child... his longing to be with his peers, his capacity to grow as a person and as a leader, his eagerness to learn new skills that would equip him to help others, and his natural desire to become a useful citizen.
Parents are welcome to participate and to support their child. Scouting is a good venue for teachers, Scouters, parents, and Scouts to learn, explore, and enjoy the outdoor activities in a fun way while inculcating in each Scout the needed learning and skills, proper values, servant-leadership, and the love for God.

Sunday, January 6, 2019

John 1:19-28

John 1:19-28

19 This was the witness of John, when the Jews sent to him priests and Levites from Jerusalem to ask him, 'Who are you?'
20 He declared, he did not deny but declared, 'I am not the Christ.'
21 So they asked, 'Then are you Elijah?' He replied, 'I am not.' 'Are you the Prophet?' He answered, 'No.'
22 So they said to him, 'Who are you? We must take back an answer to those who sent us. What have you to say about yourself?'
23 So he said, 'I am, as Isaiah prophesied: A voice of one that cries in the desert: Prepare a way for the Lord. Make his paths straight!'
24 Now those who had been sent were Pharisees,
25 and they put this question to him, 'Why are you baptising if you are not the Christ, and not Elijah, and not the Prophet?'
26 John answered them, 'I baptise with water; but standing among you -- unknown to you-
27 is the one who is coming after me; and I am not fit to undo the strap of his sandal.'
28 This happened at Bethany, on the far side of the Jordan, where John was baptising.

Psalms 98:1, 2-3, 3-4

Psalms 98:1, 2-3, 3-4

1 [Psalm] Sing a new song to Yahweh, for he has performed wonders, his saving power is in his right hand and his holy arm.
2 Yahweh has made known his saving power, revealed his saving justice for the nations to see,
3 mindful of his faithful love and his constancy to the House of Israel. The whole wide world has seen the saving power of our God.
4 Acclaim Yahweh, all the earth, burst into shouts of joy!

First John 2:22-28


22 Who is the liar, if not one who claims that Jesus is not the Christ? This is the Antichrist, who denies both the Father and the Son.
23 Whoever denies the Son cannot have the Father either; whoever acknowledges the Son has the Father too.
24 Let what you heard in the beginning remain in you; as long as what you heard in the beginning remains in you, you will remain in the Son and in the Father.
25 And the promise he made you himself is eternal life.
26 So much have I written to you about those who are trying to lead you astray.
27 But as for you, the anointing you received from him remains in you, and you do not need anyone to teach you; since the anointing he gave you teaches you everything, and since it is true, not false, remain in him just as he has taught you.


28 Therefore remain in him now, children, so that when he appears we may be fearless, and not shrink from him in shame at his coming.

Galatians 4:4-7

4 but when the completion of the time came, God sent his Son, born of a woman, born a subject of the Law,
5 to redeem the subjects of the Law, so that we could receive adoption as sons.
6 As you are sons, God has sent into our hearts the Spirit of his Son crying, 'Abba, Father';
7 and so you are no longer a slave, but a son; and if a son, then an heir, by God's own act.
=====

Exegesis:
#galatians

Luke 2:16-21

16 So they hurried away and found Mary and Joseph, and the baby lying in the manger.
17 When they saw the child they repeated what they had been told about him,
18 and everyone who heard it was astonished at what the shepherds said to them.
19 As for Mary, she treasured all these things and pondered them in her heart.
20 And the shepherds went back glorifying and praising God for all they had heard and seen, just as they had been told.
21 When the eighth day came and the child was to be circumcised, they gave him the name Jesus, the name the angel had given him before his conception.
=====

Exegesis:

#luke

Psalms 67:2-3, 5, 6, 8

2 Then the earth will acknowledge your ways, and all nations your power to save.
3 Let the nations praise you, God, let all the nations praise you.
5 Let the nations praise you, God, let all the nations praise you.
6 The earth has yielded its produce; God, our God has blessed us.

=====

Exegesis:

The indicator that the people already received the blessing of God is by means of their appreciation of the great things of what God has done to them.

#psalm

Numbers 6:22-27

22 Yahweh spoke to Moses and said,
23 'Speak to Aaron and his sons and say: "This is how you must bless the Israelites. You will say:
24 May Yahweh bless you and keep you.
25 May Yahweh let his face shine on you and be gracious to you.
26 May Yahweh show you his face and bring you peace."


27 This is how they must call down my name on the Israelites, and then I shall bless them.'

=====

Exegesis:

This is the commonly used Aaronic blessing given by Catholic priests before the end of the Mass to the people.

Bring you peace- This is the presence of Jesus Christ in one's life, the peace that the world cannot give.

#1streading #numbers