On life

all of us were given a chance, so give also a chance to others
if you find life a little bit easy, be thankful and wait for those who have hardships in life...you may carry some of their baggages, if you want to, so that you can walk side by side with them
if you find yourself talented and independent, prepare to be dependent when you get sick and old, no matter how it hurts, just be open so that you will understand the value of relationship
life is not all about doing things right for the first time, there's always a room for trials so that we can be improved and be healed as a person
after all, life is not all about being perfect and being an achiever but, also, being broken... so that we can share ourselves freely to others
when we were born, we were already destined to die, but it is always good to die with a reason, with a God; and with a brother and a sister whom we encounter out of LOVE in our very very limited life
by the way, as i grow old, i realized that LOVE is not a term only to be defined... much more, LOVE is better appreciated when EXPERIENCED... so stay connected and be a part of LIFE. den mar
===
thanks for SHARING this to others.
follow my blog: http://denmar1978.blogspot.com/
visit us at our parish website: http://holyeucharistshrine.com/

Pag-iyak

Nabasag ako...
Pero nung umiyak ako
Hindi ako nabawasan
Nabuo pa nga ako.... Den Mar

On brokeness

the more we are broken
the more we are shared.

Elegy

The virtue of giving our selves
Starts in our own daily lives
There will always be people
Who would question our good intentions
No matter how pure they were
They would always find fault and blemishes
They would criticize us not only once but always
They would be delighted in seeing us blamed
They would be amused hearing us surrendering
They would feel glorified to see us gone… victor to see us dead
We transcend only
If we still choose to love them
Despite of the endless torments
Of their persecutions in our life
I would rather let my vocation die
Than to let their souls die in sinning of misjudgments
And would fervently pray
That God would change their hearts




Dennis DC. Marquez

Ebolusyon

Naiintindihan ko
Kung bakit ka ganyan
Laging mapaghinala
Laging mataas ang boses
Mapag-isa
Malungkot
Maraming galit sa mundo

Mahirap sabihing
Na maadali ang pinagdadaanan mo
Dahil hindi ko lubos na nadarama
Ang pait na pinagdadaanan mo

Hindi ka sa akin 'appreciative'
Kasi nalaman ko
Na ganun din pala sa iyo ang iba
Nahusgahan ka sa malinis mong intensyon
Binigyang malisya ang dalisay mong layunin
Pinag-isipan nila ng mali
Ang pakay mo
Na ang hangarin lamang
Ay ang makatulong sa sitwasyon

Hanggang sa na-'burned-out ka'
Isinuko mo na
Ang iyong pagmamagandang loob
Mula sa matagal nilang panunubok
Ay naturuan kang lumaban
Hanggang sa matagal na panahon
Naging repleksyon nila
Ang iyong nadustang pagkatao

Heto ako ngayon
Katulad mo noong bagito (new comer) ka pa
Punung-puno ng pag-asa
Kasalukuyang humahabi ng mga pangarap
Subalit ngayon pa lang
Ay iyong binabasag na
Nararamdaman kong ikaw ay naghihiganti
Kung kaya hindi mo makita sa akin ang kabutihan
Puro kamalian ko ang iyong nasisipat
At paghihinala ang iyong nadarama sa akin

Ang nangyari
Ay trahedya
Naging isa itong ebolusyon
Ng kabutihan patungo sa kasamaan
Subalit hindi ito matatapos
Kung hindi mo sisimulan
Sa iyong sarili
Ang pagpapakawala
Nang lahat ng pait
At pagiging maramdamin

Nasa iyong kamay ngayon
Ang pagbabago
Isa itong imbitasyon
Na maaaring yakapin
Balikan mo ang dating ikaw
Kung saan dumadaloy ang kabutihan
Kasabay ng pagtunaw mo sa iyong puso
Na nabigo at nasaktan

Huwag mo akong i-molde ng tulad sa iyo
Huwag mo akong gawing halimaw na mapanggapi
Dahil sa kulturang iyong sinukuan at niyakap
Kultura ng pagiging talangka
Na mainggitin at mapanghusga

Palayain mo na ang iyong sarili
Mula sa sobrang awa at pagiging sugatan
Bagkus hilumin mo mula sa pagkakadapa
Sa pamamagitan ng pagpapatawad sa sarili at kapwa...




Br. Dennis DC. Marquez, sSSS

Inibig

Ngayong wala na akong maibigay...
Walang lakas
Walang kapangyarihan
Walang pangarap
Walang patutunguhan
Walang inaasahan
Halos wala nang kalayaan
Ay saka ko naunawaan
Ang kahiwagaan ng pagmamahal

Sa mga sanlibong mga araw at gabi
Na lumipas
Hindi kaylan man nabihag
Nang aking panulaan
Nang aking makating pag-iisip
At mapaglarong imahinasyon
Ang lalim
At kadalisayan
Nang totoong pag-ibig

Hindi pala ito mga kataga at salita lamang
Na nakakapagpataba ng puso at kaluluwa
Higit pa pala ito
Sa aking nasilayang kagandahan
Na bumubukal
Sa isang nagmamahal
At sa kapwa niya minamahal

Sapagkat ang pag-ibig na sa akin ay bumihag
Ay ang pag-ibig na yumakap din sa akin
Kung kailan hindi na ako maaaring ibigin
Sapagkat wala na akong maibabahagi
Dahil ako ay paso (expired) na at wala nang halaga
Laos na at wala nang kinang
Wala nang maaaring gawin
Wala nang maaaaring ibahagi

Kung kailan naghihintay na lang ako
Nang mga huling sandali ng aking buhay
Saka nanasok sa akin ang pag-ibig
Na nagbigay sa akin ng bagong pag-asa
Sa mga huling sandali ng aking hininga
Sa aking madilim na kinasasadlakan
Kung saan tinalikuran na ako ng lahat ng aking minahal
Saka ko naramdaman ang pag-ibig
Na matagal ko nang hindi inaalintana

Wala akong maisusukli
Sa pag-ibig na nananatiling tapat
Manhid na ang tigalgal kong katawan
Upos na ang aking tanging lakas
Unti-unti na akong nabubulok
Nababaon sa hukay ng malalim na siphayo
Subalit ang pag-ibig na ito
Pilit akong inaahon
Mula sa lambak ng pangungulila
Patungo sa bisig na mapagkalinga

Masakit pala
Nang mabatid ko
Ang Panginoon pala
Ang aking Dakilang Mangingibig
Na hindi ko sinusuklian ng pagtingin
Na hindi ko nagawa ring ibigin
Kung kailan wala na akong kakayahang magmahal
Kung kailan wala na akong lakas upang yakapin Siya
Kung kailan wala na akong yaman upang ibigin Siya
Kung kailan wala na akong maibabalik kundi ang aba kong pagkatao
Na iginupo na nang sakit at karamdaman
Saka ko lamang Siya naunawaan
Saka ko lamang Siya minahal

Sa kabila ng aking pag-iisa
Ramdam kong kasama ko ang Panginoon
Papanaw man ako
At lilisang limot ng mundo
Iiwan ko na ang lahat
At ibabalik sa Panginoon...
Ang aking buhay
Ang aking natitirang lakas
Ang aking natitirang pag-asa
Ang basag kong puso at kaluluwa
Mga tanging bagay na mayroon ako
Mga bagay na inibig sa akin ng Diyos...





===
go to a recollection:
http://denmar1978.blogspot.com/2013/04/one-week-on-line-recollection.html

Br. Dennis DC. Marquez, sSSS

Wounded-Healers

what the world needs as of now is compassion
most of us are broken persons
we appear to be strong
but deep within each one of us
is a weeping child
who is longing for someone
who would love us
not because we are strong
but, simply because
we are alone

in the silence of the night
i heard your cries
your sob of pains
deeply touches my heart
in your loneliness
let me offer friendship
let me be your healer
yet, wounded like you

together let us be
a wounded-healer to one another
and as we grow in friendship
together let us share
the love that healed us
from being wounded to healers
and with this gift of self
together let us heal the world
with a burning compassion
with a sincere love.



Br. Dennis DC. Marquez, sSSS

On Suffering

We could understand the meaning
of God's sacrifice for us
if we share from Jesus
the pains of His cross
as He also shares from us
the pains of our lives...




Br. Dennis DC. Marquez, sSSS

Paghihingalo

Ano nga ba ang kahulugan
Ng nararamdaman nating sakit?
Ang karamdamang gumugupo sa ating lakas
Na nagpapahinto sa galaw ng ating buhay
Sapagkat kailangan nating maratay sa banig ng karamdaman
Na kahit pilit nating takasan
Ay hindi maaari
Sapagkat...
Ang sakit ay tila tanikalang gumagapos sa atin
Sa isang madilim na sulok
Kung saan maaaaring
Tayo ay nag-iisa...

Ito ay ang pasakit ng ating kaluluwa
Isang bahagi ng buhay ng bawat nilalang
Bata o matanda
Walang pinipiling edad
Walang pinipiling katawagan...
Kanser na nasa iba't-ibang anyo ng pagpapakahirap at pagpapakasakit
Na ang kahahantungan
Ay ang sakit ng kalooban
Pasakit ng puso
Pangungulila
Paghahanap
Kadiliman o kaliwanagan
Pagkabuo o pagkawasak
Nang isang pamilya ng nagmamahal
Na ang huling patutunguhan
Ay ang hukay ng kamatayan...

Bakit kinakailangang danasin ang sakit?
Bakit kinakailangang durugin ang puso ng bawat nagmamahal
Bakit kailangang basagin ng hindi inaasahang sandali
Ang mga pangarap na sabay-sabay nating binuo
Na magkahawak kamay nating sinipat at inaring pag-asa
Bakit kinakailangang humantong tayo sa ganito
Na hindi na kita makausap na kasing saya ng dati
O mayakap ng mahigpit kagaya nang malimit mong ginagawa sa akin...

Mga luhang nangingilid na lamang ang nangungusap
Samantalang ang mga labi nati'y nanginginig na basagin ang katahimikan
Panghihina...
Kawalang lakas...
Sakit sa buong katawan...
Halos... kawalang pag-asa...

Hanggang sa huling lakas ng mga kamay mo ay inabot mo ang aking nangangatal na kamay
Pinisil... nagpahiwatig na huwag akong mag-alala
Ikaw na nasa ganitong nakakapanlumong sitwasyon
Ang nagturo pa sa akin upang magbago ng puso
Ang krus na nasa iyong harapan
Ay ang krus ng sakit at pagpapakasakit
Ang krus ng pagtanggap sa kamatayan
At ang krus na magpapalaya sa matinding sakit at karamdaman...

Ito pala ay ang pakikiisa sa mga sakit ni Kristo
Nung siya ay ipinako at ibinayubay sa krus
Pinasan mo ang iyong kalbaryo ng buong puso
Upang makibahagi sa paghihirap ni Hesu-Kristo...

At sa halip... sa kabila ng iyong panghihina
Ako pa ang iyong ipinagdasal at pinagpala
Upang sa kaibuturan ng aking puso
Ay magkaroon ng ganap na pagtitiwala sa Dakilang Lumikha...

Nawa'y kapag kumatok sa akin ang oras nang aking kamatayan
Nawa'y gaya mo makita ko rin ang kaliwanagan
Na sa kabila ng kawalang pag-asa ay pagkasilay sa liwanag
Na aariin kong langit kapiling ang Maykapal...




Br. Dennis DC. Marquez, sSSS

Pagpapanggap

Sa kabilang linya
Naroon ang iyong totoong pagkatao
Lingid sa mundong iyong nilikha
At ipinakilala sa 'internet'
Naroon ang totoong ikaw
Na taliwas sa kanilang inaakala
Sa tuwing nagla-LIKE o nagpo-POKE
Nagko-COMMENT Sa FB
O kapag nagtu-TWEET sa Twitter
Sa 'cyber space' kapag ikaw ay na-search
Isang kagalang-galang ka na tao
Ang kanilang masasaksihan...
Isang malakas at puno ng pangarap
Matipuno at maganda sa paningin ng madla
Tila dyos o dyosa na kasamba-samba

Subalit sa kabilang linya...
Kung saan ka naroon
Ang totoo mong palasyo
Ay kathang isip mula sa kawalan
Hinabi mula sa mga bula ng iyong mga pinapangarap
Kung saan ang panaginip mo ay ang ginawa mong katotohanan
Teknolohiya na lamang pala ang bumubuhay sa iyo
Ang naaagnas mo nang pagkatao ay ini-edit na lamang
Kagaya ng iyong karanasang walang narating at patutunguhan

Ano nga ba ngayon ang katotohanan?
Sa isang 'cyber space' na syudad ng teknolohiya
Kung saan ang ating atensyon ay nilalamon ng pagkagumon
Sa isang pakikipag-mabutihang wala nang direksyon
Pangungulila ba ang dahilan ng iyong pagpapanggap
O isang pagkabulag na iyong minatamis na ariing kalayaan?
Nabilanggo ka na sa isang kasinungalingan
Maging ang sarili mo'y hindi mo na makilala...




Br. Dennis DC. Marquez, sSSS

Obra

Ganun talaga ang buhay
May mga bagay man tayo na gustong ibahagi sa iba
Gaano man ito kahalaga para sa atin
Gaano man natin ito pagbuhusan ng oras, pagod at pagpapakasakit
Para sa iba, ito ay mananatiling walang halaga para sa kanila

Kasi ang gustong-gusto natin
Ay maaaring mga bagay hindi nila nais gustuhin
Kahit pa tayo ay magsumamo
Hindi man sila kumibo
Mababakas pa rin sa kanilang mukha ang pagtanggi
Ang pag-ayaw
Ang pagbasura ng ating mga pinaghirapan
Na hindi nila maunawaan

Tanging pagkakataon lamang ang magsasabi
Kung kaylan sila magiging handa
Sa isang obra na ipinanganak
Nang una pa sa kanyang kapanahunan...




Br. Dennis DC. Marquez, sSSS

Pagbabalik-loob

Sa panahong ito… sumusuko ako dahil sa problema
Para kasing wala nang kasagutan ang maraming bagay
Nakakasawa na ang malimit na pagkakamali
Kung saan palagi… kailangang magsimula mula sa pagkakabasag-basag
Nais kong mawala… ang magpakalayu-layo…

Lagi… gusto kong makalimot
At tumakas sa magulong ngayon
Subalit… kahit anong pag-iwas ko sa katotohanan
Matapos magising mula sa kahibangan
Ay tatambad muli ang nakasasakal na katotohanan

Sa mahabang panahon
Sinasarili ko lamang pala ang lahat
Ng pasakit ng aking naguguluminahang puso
Matagal na pala akong nag-iisa
Walang kinakapitan sa paniniwalang lahat ay kaya ko

Kailangan lamang palang sumuko
Upang muling makahinga
At tanggapin ang katotohanan na kailangan ko ang Dyos
Upang sa kanya iiyak ang lahat ng aking kabiguan
Patungo sa pagbabagong hinahangad
Ng aking nangungulilang puso…


===
go to a recollection:
http://denmar1978.blogspot.com/2013/04/one-week-on-line-recollection.html

Br. Dennis DC. Marquez, sSSS

Panalangin

Panginoon...

Lahat ng aking pasanin
Bigat ng aking alalahanin
Pasakit sa aking dibdib
Ay isinusuko kong lahat
Sa iyong krus ng pag-asa

Wala na akong maisip na maaari kong gawin
Hindi ko na alam kung saan pa ako patutungo
Litong-lito na ako at pagod na pagod
Sa buhay ko na hindi ko na kayang panghawakan

Nais ko na ng kapahingahan
Nais ko ng katahimikan
Nais ko ng isang lugar na payapa
Kung saan mailuluha ko
Ang lahat ng pasakit
At hinaing ng aking kaluluwa

Panginoon...

Salamat at kinanlong mo ako sa iyong tahanan
Kung saan malapitan kitang nasisilayan
Sana ang bigat ng aking nararamdaman
Ay pagaanin ng iyong banal na pagkaawa

Baguhin mo ang aking buhay
Turuan mo ang aking puso ng iyong pamamaraan
Bigyan mo muli ako ng bagong pag-asa
Sa isa pang bagong buhay at pagkakataon
Na hinahangad ko sa oras na ito
Upang maituwid ko ang lahat ng kamalian
Na nagawa ko sa aking kapwa

Sa lahat ng pagsubok
Samahan mo ako
Huwag mo akong bitawan
Kahit pa ako ay muling malayo...





===
go to a recollection:
http://denmar1978.blogspot.com/2013/04/one-week-on-line-recollection.html

Br. Dennis DC. Marquez, sSSS

Ngayon

Sinabi ko sa sarili ko:
Gumising ka na sa katotohanan
Tapos na ang kahapon
Na matagal nang naganap
Umahon ka na sa pagkakasadlak
Mula sa madilim na nakaraan
Dahil hindi mo na namalayan
Na patuloy na umaagos ang panahon
Habang ikaw ay pikit matang
Nanaginip ng gising...

Matagal nang naagnas
Ang lahat ng mga pinanghahawakan mo
Na pilit mo lang na hinuhukay
At patuloy na sinasariwa
Sa isang gunita na ikaw na lang ang nakakaalala
Dahil matagal na itong inilibing
Nang ngayon na lagi mong iniiwasan
Upang patuloy na magkulong
Sa bangungot ng pantasya...

Tanggapin mong
Lumilipas ang lahat
Na ang hangganan ng bawat buhay
Ay tanging kamatayan lamang
Hindi maaaring manahan
Sa galit at pangamba
Dahil ang patutunguhan nito
Sa huli ay pagpapatawad...

Iyong takot at pangungulila
Ay hindi sapat na dahilan
Upang ihinto mo ang pagdaloy
Nang iyong sariling buhay
Dahil bawat pagtangis
Ay kailangan ding tumahan
Katulad ng ulan
Na pagdakay tumitila...

Ang buhay natin
Ay laging may simula
Pagkatapos ng bawat sigwa
Sumisikat ang umaga
Isatitik mo ang kasaysayan
Hindi bilang kabiguan
Kundi bilang ikaw
Na may pusong malaya...

Harapin mo ang ngayon
Baunin ang yaman ng nakaraan
Patawarin mo ang iyong sarili
Kung kinakailangan
Tahakin ang bagong landasin
Upang muling magmahal
At sumabay muli
Sa agos at tibok ng buhay...

Repleksyon:

Kaibigan,
Walang makakatulong sa atin upang magbago kundi ang sarili lang din natin. Ang nakaraan ay nakaraan na, maaari lamang nating gamitin itong inspirasyon para sa ating kasalukuyan at hinaharap.
Oo, mahirap magbago lalo na kung biktima tayo ng mapait na nakaraan. Hilingin natin sa Dakilang Lumikha na turuan ang ating puso na magpatawad sa ating kapwa at mahilom ang pait ng ating nakaraan.
Higit pa dito, isaalang-alang din natin na mayroon pa rin tayong ibang kapamilya at kaibigan na nangangailangan din ng ating pagmamahal. Para sa kanila, pilitin nating baguhin ang ating buhay. Gamitin natin ang pagkakataong ito upang muli tayong bumangon at magbago. Isipin natin sila bilang inspirasyon at hilingin natin sa kanila na tayo ay ipagdasal upang maging ganap ang ating hinahangad na pagbabago.

Mahal ka ng Dyos. Mahal din kita.
Br.Den Mar, SSS



For Prayer Request/s: Send to: denmar1978@yahoo.com. Our community, the Congregation of the Blessed Sacrament (SSS) will be happy to pray with you!

Umaasa

Mahirap magmahal
Kung ito ay pinagtagni-tagning pangarap lamang
Mula sa isang bula
Na hindi makatotohanan

Maraming nanaginip ng gising
Upang habihin ang kanilang kastilyong buhangin
Kung saan sa hangin at tubig
Isinasatitik ang landasin

Sa magkaibang mundo
Nananahan ang magkaibang puso
Mga pusong naliligaw
Sa romansa ng pagpapantasya

Ang tanging magagawa
Ay ang gumising sa katotohanan
Upang yakapin ang kabiguang
Matagal nang tinatalikdan...

Insecure

Sa maraming mga bagay
Marami lagi akong napupuna
Sa unang kita ko pa lang
Marami na agad akong nalilibak

Bihira lamang ang mga papuri
Mas nakahihigit ang pamimintas
Kung saan ang aking sarili
Ang tanging pamantayang nakakaangat

Kapag itinatama ng iba
Dinadaan lagi sa galit
Paninindak sa kapwa
Ang aking sandatang ginagamit

Hanggang sa tumahimik ang mundo
At naging manhid sa aking sinasambit
Hanggang lahat ng aking inalimura sa aking kapwa
Sa akin lahat ibinalik

Ang katotohanan ay nakita ko
Na ako pala ang totoong mahina
Puro takot at inggit lamang pala ang umiiral
Sa lahat ng aking gawain at inaasal

Mahina na nga akong mag-isip
Masama pa ang aking budhi
Pangit na nga ako
Pangit pa pala ang puso ko...

Kaya pala wala sa aking nagmahal
Dahil hindi maganda ang aking pagkatao
Kaya pala walang tumawag sa aking kaibigan
Dahil lahat sila ay aking nasaktan...




Br. Dennis DC. Marquez, sSSS

Pagtanggap

Malamig pa sa isang bangkay
Ang relasyon natin
Kung saan sing-tigas ng yelo
Ang nararamdaman ng puso mo para sa akin

Parang magkaibang landas
Ang ating binabagtas
Kung saan ang aking mga tingin
Ay pilit mong iniiwasan

Bakit nga ba ang damot mong magmahal?
Ginawa ko na ang lahat upang ako ay iyong mahalin
Subalit lagi mong binabali ang lahat ng iyong mga pangako
At lagi mong sinusugatan ang aking umaasang puso

Maaari bang sa pagkakataong ito
Ako naman sana ang masunod
Upang isa-isahin ko ang mahabang litanya
Ng mga bagay-bagay na matagal nang nais ng puso ko

Katulad ng dati...
Nagbibingi-bingihan kang muli
Dinadaan mo ang lahat ng mga pagsusumamo ko
Sa iyong galit at pananakit

Kung ayaw mo ay wala na akong magagawa
Napapagod na rin ako na sundin ang luho ng iyong pagkatao
Sapat na ang mahabang panahon ng pag-iwas sa katotohanan
Upang tanggapin na kaylan man ay hindi mo ako minahal...

Yakap

"...Sa lahat ng may mga kapamilya na may kapansanan, pinagpala tayo ng Panginoon sapagkat ipinagkatiwala Niya sa atin ang isang anghel mula sa langit. Sa pamamagitan nila, ipinadadama ng D'yos ang buhay na pagmamahal Niya sa atin... mapalad tayo kung tayo ay yayakapin nila bawat saglit sa araw-araw , sapagkat ang D'yos, sa pamamagitan nila, ang buhay na yumayakap sa atin..."



Paano nga ba masasabi ko sa iyong 'mahal kita'
Kung lagi kang walang panahon
Kung lagi kang nagmamadali
At nagbibingi-bingihan sa aking utal-utal na sinasambit?

Hindi kita mapigilan kahit ilang saglit man lang
Dahil ang nais mo ang laging gusto mong masunod
Kailan ka nga kaya mananatili
Na hindi nagmamadali paalis sa aking piling.

Marami akong nais sabihin kahit hindi ko kayang gawin
Subalit, napangungunahan ako lagi ng iyong pamamaalam
Pangarap ko ring sumabay sa agos ng iyong buhay
Subalit makita mo pa lamang ako, ikaw ay agad umiiwas.

Tatay, kailan mo ba ako maaring mayakap ng mahigpit katulad ng dati
Nang sanggol akong isinilang at pumalahaw sa daigdig
Langit at kaligayahan ko na ang tawagin mo akong 'anak'
Sa kabila ng aking kapansanan tanging yakap mo ang aking hangad.

Laos

Wala na ang dating kasikatan ko
Sa entablado ako'y napilitang mamaalam na
Kahit gusto ko pa ay hindi na maaari
Ibinaba na ang aking kurtina
Kasabay ng paglalaho ng mga palakpakan

Nakakasabik ang kasikatan
Masarap pakinggan ang matatamis na papuri ng madla
Ang pag-ibig nilang bulag ang ginamit ko upang alipinin sila
Dahil para sa akin...
Ako ay D'yos at bukod tanging pinagpala

Lumilipas pala ang panahon
Katawan ko at kagandahan ay lumilipas
Kasabay ng pagkapaos ng dating malamyos kong tinig
At pagkulubot at pagkahukot...
Nang minsang katawan kong masutla at maalindog.

Metanoia

Kaninang tanghali
Grabe, antindi ng init ng araw
Sinusunog ka na nga,
Umiihip pa nang malakas ang maalinsangang hangin
Na nagpatikwas ng aking payong
Upang matambad ako
Sa nakakapasong init ng araw
Habang binabaybay ko
Ang overpass ng Guadalupe.

Habang naglalakad
Halos maligo na ako
Sa butil-butil na pawis
Na gumuguhit mula noo hanggang binti
At kumakatas na sa aking damit

Andami kong reklamo
Kulang na lang ay magmura ako
Syempre semenarista ako
Kaya hindi ko gagawin iyon
Pero ang magreklamo
Iyon na lang ang ginawa ko
At inisip ko
Sa GuadaMall, may aircon
Kaya dali-dali akong naglakad
Upang marating ko ang langit na iniisip ko.

Sa kabila ng overpass na aking binaybay
May namamalimos na bulag na mama
Sa lilim ng kanyang gula-gulanit na payong
Hindi niya alintana ang init ng maghapon
Nakaupo siya, malamang mula pa kaninang umaga
Nakalahad ang kamay na may lata
Nanghihingi ng awa
Sa kanyang paa ay may plastic ng yelo
Halos tunaw na nga
Pero parang iyon ang langit nya
Kanyang ginhawa sa gitna ng nagbabagang mundo.

Natahimik ako sa aking pagrereklamo
Ang mabilis kong mga hakbang
Ng pananabik patungo sa aircon na mall
Ay nauwi sa matinding awa
Hindi para sa matanda
Kundi para sa aking sarili
Wala pala akong inisip kundi ang aking sarili
Samantalang ang bulag na mamang ito
Ay nagtitiis
Hindi para sa kanyang sarili
Kundi para sa kanyang iniibig.

Kailan ba ako nagtiis para sa iba
Tanong ko sa aking sarili
Sa kabila ng kanyang kapansanan
Handa pa rin siyang magtiis
Ano nga ba ang naibigay ko sa sangkatauhan?
Kapag ako'y pumanaw paano kaya ako alalahanin?
Mga uod lamang ba ang makikinabang sa akin?

Sa kanyang lata, naghulog ako ng barya
Manong, sabi ko
Pambili nyo po ng yelo
Wala siyang sinabi kundi ngiti
Siguro inisip nya kagaya ako ng iba
Na nangti-trip lang sa kanya
Manhid na rin marahil siya
Sa pang-aalipusta ng kanyang kapwa
Pero sa pagkakataong iyon na ordinaryo para sa kanya
Nakanti nya ang manhid at makasariling mundo ko
Upang matunaw at muling magpakatao...




Br. Dennis DC. Marquez, sSSS